กรูย้ายงานมาอยู่ที่เทคนิคเพชรบูรณ์แล้วน่ะ

สอนเด็กว่ะ ยากมากมาย

แต่ว่าเรื่องหัวใจน่ะ

ว่างเปล่าว่ะ

กรักๆ

คิดถึงๆ

เดือน ธันวา


จะไป กทม นะ


ไว้จะโทรไปนะ


คืนนี้หลับฝันดีนะ

เงียบหายเลยนะ



ว่างๆๆ โทรไปหานะ


ฝันดีนะครับ

คิดถึงมากเลย


ไม่ได้เจอนาน เกือบลืมไปแล้วนะเนี้ย


อิอิ


ฝันดีครับ พี่เจิ๊ยบ

อิเจี๊ยบ


คิดถึงมึงมากมาย หายหน้าหายตาไปนานเรย


เปลี่ยนเบอร์ใหม่กะอย่่าลืมส่งข่าวมานะ


ดูแลตัวเองนะเพื่อนสาว อิอิ

หวัดดีน้อง เบิร์ดเดย์ย้อนหลังนะ ขอให้มีความสุขสมหวังทุก ๆ เรื่อง
ตอนนี้ทำงานที่ไหนนะ เบอร์ที่ให้มาใหม่ พี่โทรไป เขาบอกไม่ใช่เจี๊ยบอะ
พิมพ์ผิดไหม บอกมาใหม่ดิ
พี่บายดี ตอนนี้บรรจุข้าราชการเกือบผ่านโปร6เดือนแล้วจ้า

เปลี่ยนเบอร์รึเปล่าเนี๊ยะ พี่ติดต่อไม่ได้เลย โทรหาบ้างดิ
พี่น้ำเอง
คิดถึง เป็นไงบ้างน้อง

หายเงียบไปไหนวะ?

แมร่งไม่ออน ไม่โทรเรยเนี่ย



คิดถึงเน้อ

สบายดีไหม เงียบหายไปเลย เปลี่ยนเบอร์แล้วเหรอ

สวัสดีจ้าน้องเจี๊ยบ

สวัสดีปีใหม่

คิดถึงนะจ๊ะ

Hppy new year จ๊ะ

หายเงียบเลยนะลืมกันแล้วเหรอ

งัย หนาวแล้วนะ หาคนนอนกอดรึยัง อิอิ

อากาศหนาวชิบ

กะลังเป็นหวัดเรยว่ะ

เจ็บคอจะแย่


สบายดีนะมึงน่ะ

งานกะลังจะเข้าแระ เดือนนี้แหละว่ะ

คงไม่มีเวลาเที่ยวปีใหม่แน่ อย่างเซง

ดูแลตัวเองเน้อ คิดถึง อิอิ

ทักทายก่อนเที่ยง

ทักทายก่อนเที่ยง

บ่อยครั้งที่ชีวิตผิดพลาด..ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็แล้วแต่
เรามักจะเอาสมาธิไปจดจ่ออยู่กับความผิดพลาดนั้น
ซ้ำเติมตัวเองให้ทุกข์ให้เสียใจ
และพยายามจะสร้างคำถามเพื่อค้นหาคำตอบให้ตัวเองอยู่เสมอ
ทั้งๆ ที่เราก็รู้ว่าคำตอบที่สร้างขึ้นมานั้น มัน "ไม่ใช่ความจริง"
ที่จะทำให้เราหลุดพ้นจากความเสียใจนั้นได้เลย







เราจึงยอมติดกับดักความเสียใจอย่างถอนตัวไม่ขึ้น
และกลายเป็นทาสของมันอย่างรู้ตัว
รู้ว่าเสียใจแต่ก็ไม่ทำให้อะไรมันดีขึ้นมา
และเราก็ไม่สามารถย้อนเวลากลับไปแก้ไขอดีตได้
แต่ทำไมเรายังเป็นทุกข์กับการเลือกที่จะเสียใจ
และทำชีวิตให้มันแย่ลงกว่าเดิมทุกวันๆ
ทั้งๆ ที่ก็รู้ว่ารสชาติของมันสุดแสนจะขมขื่นมากมายเพียงใด







เพราะ "เราเริ่มต้นใหม่ไม่เป็น"


เราเลยยังทุกข์ระทมไปกับความผิดพลาดของชีวิต
สิ้นสุดแล้วแต่ก็เริ่มต้นใหม่ไม่ได้...
ไปไม่เป็น...เหมือนจะมองเห็นทาง...
แต่ก็เลือกที่จะปิดหู ปิดตา และไม่พยายามจะเปิดใจ
เราจึงต้องอยู่กับความเศร้าเสียใจอยู่ทุกคืนทุกวัน
ตอกย้ำความผิดพลาดให้ตัวเองอยู่อย่างนั้นเสมอๆ







ลองมองดูวิถีดอกทานตะวันบ้างสิ..ชีวิตมีแต่ความเบิกบาน
เพราะรู้จักที่จะใช้ชีวิตไปพร้อมๆ กับแสงตะวัน
แสงสว่างที่ส่องนำทางให้ชีวิตทุกชีวิต "ยังคงมีชีวิต"
แม้ยามที่ดอกทานตะวันร่วงโรย
ก็ยังคงทิ้งเมล็ดพันธุ์ให้เจริญเติบโต
งอกงามและรับแสงตะวันได้ใหม่อีกครั้ง







เพราะฉะนั้นเราต้องไม่ปิดตัวเอง
แล้วจมอยู่กับความคิดที่ว่าชีวิตต้องเริ่มต้นใหม่ไม่ได้
อย่าทำร้ายตัวเองด้วยการเศร้าเสียใจ
แล้วปล่อยให้ชีวิตมันไหลไปเรื่อยๆ อย่างไม่มีคุณค่าและไร้จุดมุ่งหมาย
จงใช้ชีวิตให้เป็นดั่งเช่นดอกทานตะวัน
แม้ยามผิดพลาด เสียใจ ก็จะมีทางออกของชีวิตเสมอ
อับจนหนทางอย่างไร แสงสว่างจากดวงตะวัน
ก็จะคอยส่องทางให้เราได้พบเจอทางออก







"ชีวิตเราจึงมีทางออก
ตราบใดที่บนโลกใบนี้ยังมีทิศตะวันออก"

อิอิ เจ๊เรามี hi5 กะเค้าด้วยนะเนี๊ยะ

ยังมีชีวิตอยู่ไหม ไม่มาทักทายกันเลยนะ สบายดีตึเปล่า